Hiçbir zaman hissettiklerimle başa çıkmayı başaramadım. 
Nasıl yapacağım konusunda hiçbir fikrim olmadı. 
Özlerdim,susardım. Seviyordum,susardım. Öfkelenirdim,susardım. 
Tepki gösteremiyordum. Ara sıra da ağlardım ki yeni baştan özleyeyim,yeni baştan seveyim,yeni baştan kızayım... 
Ağlamak arınmak gibiydi benim için. Hissettiklerimden değil ama... 
Kötüsü; Hissettiklerimi unutturmazdı,sadece kirini pasını alırdı. 
Dolmuş olan sürahiyi boşaltıyorsun ama musluğu açık bırakıyorsun,onun gibi. 
Sürahi tekrar doluyor çünkü musluk tam tepesinde... 
Susmakla halletmeye çalışıyorum. 
Belki de yolunu bulmuşumdur,susmak benim kalbimle başa çıkma yöntemimdir.