Yaşadıklarını hissettiklerini koşa koşa gidip anlatmak istediğin tek bir dostun olduğunda,anlatmaya başladığında karşında hevesle dinleyen bir yüz görmeyi bekliyorsun.

 Ara sıra cevap versin,onaylasın,yanlış yapıyorsun desin,gülsün,öfkelensin. Herhangi bir tepki bekliyorsun.

 Çünkü o senin tek sığınağın. Kendini en iyi hissettiğin yer,onun yanı. Sorun şu ki,sen onun için hiçbir şey ifade etmiyorsun. Sıradan biri,tanıştığı biri. O kadar.